Dowiedzieliśmy się więc, że musimy wskazać Transvaal i mogę powiedzieć, że ten plik zawiera Dekodowanie, które
wykonuje się jako pierwsze.
Kiedy uruchamiamy naszą aplikację, a to czyni tę dziwną rzecz w miejscu tego d'Hiv tutaj.
Co to za dziwna aplikacja tutaj.
Ponowne importowanie aplikacji z tego pliku aplikacji Indian z pliku Shreyas aplikacji.
Ponieważ rozszerzenia są dodawane automatycznie przy imporcie.
Drogi, w końcu mamy funkcję JavaScript.
Jest to zwykła funkcja, zapisana funkcja strzałki i jest stała.
A następnie eksportujemy tę stałą, dlatego funkcja jest dość prosta.
Ale funkcja wewnątrz funkcji nie jest prosta.
To, co tu wracamy, wygląda jak wiek, Timal, tak jak ten wygląda na wiek HTML, ale jest w pliku
JavaScript.
To nie może być HTML.
Dobrze.
Nie można dodać h html w pliku JavaScript.
To specjalna składnia wymyślona przez zespół React.
Nazywa się J jako X ..
I pozwala nam przesłać kodem E-mailem szukający kod w plikach JavaScript pod maską.
Zostanie to przetłumaczone na instrukcje, które szczegółowo rozumie reakcja.
Ten rok jest podobny do reagowania na tworzenie elementu, metody podanej na tym obiekcie reagowania tu i potem tutaj.
Wiek pierwszy
A potem tutaj.
Nie.
Lub pusty przedmiot.
Jest też trzeci argument, na przykład twój tekst tutaj.
Cześć.
To jest reakcja.
Inny tekst niż wcześniej, ale wyświetli coś podobnego na ekranie.
To da ten sam rezultat i mogę ci to udowodnić.
Jeśli po prostu uruchomimy nasz serwer programistyczny i spróbujemy zobaczyć tę aplikację i akcję, aby go uruchomić, oraz pakiet
do ścigania pliku, znajdziemy skrypt do uruchomienia skryptu, który już tam istnieje.
I to ostatecznie wykorzysta to narzędzie.
Wspomniałem wcześniej, aby następnie przekształcić nasz kod i uruchomić serwer programistyczny, który automatycznie
przeładowuje lub wprowadza zmiany, gdy coś zmieniamy.
Więc tutaj możemy otworzyć nowy terminal zintegrowany z tym pomysłem.
I są na NPM, aby uruchomić ten serwer programistyczny.
I powinieneś utrzymywać ten serwer tak długo, jak pracujesz nad kodem, ponieważ kiedy go zamkniesz,
nie będziesz już mógł wyświetlić podglądu swojej strony, ani aplikacji.
Teraz, kiedy uruchomisz ten serwer, kiedy uruchomisz npm start, powinien on automatycznie otworzyć nową
kartę w przeglądarce na localhost 3000.
Jeśli nie zrobi tego po prostu sam i odwiedził cię, kochanie, powinieneś zobaczyć hide.
To jest reakcja, co wyraźnie jest tekstem, który tu wpisałem.
Na koniec tego roku jest React Syntex i moglibyśmy napisać całą naszą aplikację przy użyciu tej składni.
Ale staje się to bardzo uciążliwe, zwłaszcza jeśli zaczniemy zagnieżdżać elementy w sobie.
Dlatego React daje nam tę alternatywę J. S. Składnia X, która ostatecznie została przetłumaczona, aby
zareagować, utworzyć element, a następnie to, co właśnie pokazałem.
Dlatego też musimy zaimportować reakcję tutaj, nawet jeśli wygląda na to, że nie używamy tego obiektu
reagowania nigdzie w tym pliku.
Dobrze.
Tutaj musimy zareagować na tekst, ale to coś innego.
Więc nie używamy go nigdzie w tym pliku.
Cóż, używa się go domyślnie, ponieważ jest to tylko cukier składniowy.
Ostatecznie jest to przetłumaczone na tę oczywistą składnię.
Pokazałem ci.
I o to właśnie chodzi w reaktorze.
Mówimy reagować, które elementy powinien renderować.
I pod maską to przetłumaczymy to na polecenia, które DOM rozumie, a przeglądarka rozumie
je, aby renderować prawdziwe elementy DOM.
Teraz, na przykład, jeśli dodam tutaj tytuł, który daje nam podpowiedź wbudowaną w
przeglądarkę.
To działa i zapisuję to.
To automatycznie przeładowuje.
Nie musisz tego robić na własną rękę i powinieneś teraz najechać na to kursorem.
Widzisz tę etykietkę.
Działa to tutaj bardzo mało, ale możesz to zobaczyć, jeśli przetestujesz to na własnym systemie.
Teraz to działa, ponieważ tata w końcu jest tłumaczony, aby zareagować, stworzyć element.
Wiek pierwszy, a następnie sprzeciwia się, które, jak nam się wydaje, pozostawiliśmy puste.
Ustawiamy atrybuty lub właściwości, które chcemy ustawić w tym węźle DOM, który jest tworzony tutaj w tym
przypadku, tytuł drugi, to działa.
A potem mamy tekst.
Tak to działa i reaguje.
Zrobimy wszystko, co trzeba.
Stworzy ten element.
Tutaj ustawi wszystkie te właściwości lub atrybuty.
I wyświetli ostatni argument tutaj.
Wewnątrz tego utworzonego elementu.
I to także część, w której jest J, pomaga nam kod X, ponieważ jeśli tutaj mamy,
powiedzmy, inny element HTML.
Musielibyśmy zagnieżdżać wiele reakcji, tworzyć ze sobą wywołania elementów, co szybko staje się bardzo trudne
do zarządzania.
Właśnie dlatego J jest indeksem X.
Oto świetny pomysł, świetny wynalazek.
Wykorzystamy więc składnię i użyliśmy również tutaj w indeksie J.
S.
Różnica polega jednak na tym, że tutaj nie używamy go z normalnym H.
Element Timal Dom.
Zamiast tego tutaj używamy funkcji niestandardowej, ponieważ używamy tego, co jest eksportowane do apertury jako plik.
A my eksportujemy tam normalną funkcję JavaScript.
To jedna z najważniejszych koncepcji reagowania komponentów.