W React chodzi o komponenty.
Co to znaczy?
W tym roku ta funkcja jest oczywiście zwykłą funkcją JavaScript, ale jest również składnikiem
reagującym.
Co składa się na składnik reagujący?
Reakcja może być jedną z dwóch rzeczy.
Może to być funkcja, która powraca.
J mówi, że akty lub zwroty reagują, tworzą wywołania elementów lub może to być klasa JavaScript, która ma metodę renderowania.
Więc w tym roku, gdybym się zmienił, to wszystko byłoby aplikacją klasy składników reagujących, która rozszerza komponent reagujący.
To jest ważne.
Musisz rozszerzyć komponent Reia, a następnie dodać metodę renderowania.
I w tej metodzie renderowania zwracasz G. S. X.
Jest to również regularny składnik reakcji.
A jeśli zapewniam cię, Darfor widzisz taki sam efekt jak poprzednio.
Działa w zasadzie w ten sam sposób.
Istnieją pewne różnice techniczne, które szczegółowo omówiłem w moim reagowaniu na kompletny kurs przewodnika
tutaj.
To naprawdę nie ma znaczenia.
W nowoczesnym reagowaniu można używać tylko komponentów funkcjonalnych, a więc komponentów opartych na funkcjach.
I to właśnie zrobi na tym kursie.
Napiszemy każdy składnik jako funkcję.
To nie jest konieczne.
I jak wspomniałem w moim reagowaniu, kompletnym przewodniku, poznasz oba typy i jak się różnią.
Ale używanie komponentów funkcji tylko zdecydowanie jest nowoczesnym sposobem używania reagowania.
I tak właśnie wykorzystamy.
Zawsze należy jednak pamiętać, że jest to zwykła funkcja zleceń.
To, co czyni go składnikiem reagującym, polega na tym, że zwraca to J jako X lub reaguje, tworząc logikę elementu.
W końcu tutaj, jeśli wrócimy, powiedzmy, że obiekt robi co?
Nie bądź komponentem reagującym i dlatego pojawi się błąd, jeśli będziesz mieć bezpieczeństwo.
To naprawdę musi być J jako kod X, co można interpretować jako S. J jak X tak tutaj.
Tak to działa, działa.
I oto jestem, eksportuj kopanie własnego komponentu, ponieważ jest on traktowany jako komponent, a twoje komponenty mogą
być również używane w J jako X.
Jedyną ważną rzeczą jest to, że powinny zaczynać się od dużej litery w pliku,
w którym użyłeś ich w J jako X, ponieważ to mówi, że to nie jest wbudowana aplikacja znaczników H Timal, nie byłaby
wbudowanym znacznikiem, ale to jest niestandardowy komponent.
Ta informacja jest ważna, aby zareagować i dlatego zacznij od postaci opery.
Ale wtedy możesz użyć dowolnego niestandardowego komponentu w J to X.
Fajne jest teraz to, że możemy zbudować naszą aplikację z małych komponentów wielokrotnego użytku i skomponować
interfejs użytkownika za pomocą takich komponentów.
Czy to dlatego tego nie robimy?
Dlaczego nie zbudujemy prostej aplikacji reagującej na pierwsze reakcje i nie zobaczymy, jak tam działają razem?